DAĞLARA DENİZ EKTİM

Uykuları yatağıma bağladım
Geceleri delip çıktım dağlara
Ormanların kakülünü taradım
Bulutlardan gömlek diktim dağlara

Ağaran şafakta gördüm yarını
Tuttum nakış nakış ördüm yarını
Yağmur damlasına sardım yarını
Dalga dalga deniz ektim dağlara

Kartal kanadıyla biçtim gökleri
Duru pınarlardan içtim gökleri
Ya Allah diyerek açtım gökleri
Demet demet ışık döktüm dağlara

Şahören Köyünden (Hazırlayan:Mustafa Kuşcu)

   KEL  DAVUT’ UN  KIL  MUHABBETİ

                Adamın biri bankaya sık sık para yatırıyor, fakat hiç çekmiyor ve

harcamıyordu. Bu durum banka  müdürünün dikkatini çekti. Adam bir gün

yine para yatırmak için bankaya geldi. Banka müdürü adamı odasına çağırttı.

Adam utana sıkıla müdürün odasına girdi.Banka müdürü genç,yakışıklı,aynı

zamanda bilgili ve kültürlü birisine benziyordu. Müdür masasından doğrula-

rak  adama  elini uzatarak  “Hoş geldiniz” Dedi.  Adam şaşkın  ve ürkek  bir

şekilde  kendine uzanan  eli sıktı. Titrek bir sesle “Hoş bulduk” Diyebildi ve  

gösterilen yere oturuverdi. Adam genç müdürün söylediği kahveyi yudumla-

dıkça  rahatladı. Rahatladıkça  da  sohbet  koyulaştı.  Sohbetim  koyulaştığı

sırada  müdür  bir punduna getirip merak ettiği soruyu sordu;

               —Siz sık sık para yatırıyorsunuz ama hiç çekmiyorsunuz. Size para

lazım olmuyor mu?

                İyice rahatlamış ve müdüre ısınmış olan adam, biraz da böbürlenerek;

          —Para lazım olmaz olu mu? Ama benim bankanızdaki parama ihtiyacım

yok ki. Bende para hiç eksik olmaz.

               Müdür ;

          —Öyleyse iyi bir işiniz olmalı. Söyler misiniz ne işle meşgul oluyorsunuz?

               Adam;

         —Bana Bahisçi Kel Davut derler.  Bahse girerim hep kazanırım. İşte benim

gelirim budur.

           Banka müdürü duydukları karşısında biraz şaşkın biraz da verilen cevaba 

inanmamışlığını belli ederek;  

             —Olmaz öyle şey. Bahiste her zaman kazanılmaz ki. Bazen de kaybedilir.

Buna inanmamı bekleyemezsiniz herhalde.

         Kel Davut kendinden emin bir şekilde ayağa kalktı. Genç müdürün masasına

iki elini dayayıp müdüre doğru eğildi;

        —Bak müdür bey, size bir şey söyleyeyim ama aramızda kalsın; Sizin amudi

çatalınızda bir kıl çıkacak nah bu parmak gibi. Hem de kıl ters dönüp size büyük  

acı verecek. Bunu da kimseye söyleyemeyeceksiniz.

               Kahkahayı basan banka müdürü;

        —Haydi canım sende. Ben sağlıklı ve bakımlı bir adamım öyle bir şey olmaz.

Bunun üzerine adam mesleğini icraata başladı;

              —Öyleyse var mısınız benimle bir bahse girmeye?

          Müdür Kel Davut’a kaybedeceğini söyleyerek on bin dolarına bahsi kabul etti.

Bir ay sonrasına sözleştiler. Müdür her gün kendisini kontrol ediyor. Vücudunda hiç

bir değişiklik olmadığı için Bahisçi Kel Davut’tan alacağı on bin doların yerini ayar-

lıyordu.  Kararlaştırdıkları gün gelip  çattı.  Banka müdürü sabırsızlıkla Kel Davut’u 

beklemeye  başladı.  Nihayet  Kel Davut  elinde bir çanta, yanında  bir kişi ile banka

 müdürünün odasına girdi. Bahisçi Kel Davut çantayı masanın üzerine bıraktı. Müdür

diğer adamdan pek hoşlanmadı ve ‘Arkadaş kim? Diye sordu;

              Bahisçi;

             —Bizim köyün muhtarı, şahidimiz olacak. Dedi. Ama müdür beyin suratının

aldığı şekli görmemek için kapıya doğru baktı.

               Uzatmayalım  müdür  bey  çaresiz, şahidi de, donunu indirmeyi de kabul etti. 

Üçü  de  yan  odaya geçtiler. Kısa  bir  süre sonra Kel Davut önde muhtar arkasında,

banka müdürü en arkada kemerini bağlayarak mahcup bir şekilde çıktılar.  

               Kel Davut çantayı işaretle;

                —Para içinde.

               Müdür çantayı açtı para destelerini görünce paranın çok olduğunu anladı ve;

Kel Davut’un yüzüne baktı.

                   Kel Davut;

                —Orada yirmi bin dolar var. On bin dolarını benim hesaba yatırıverin.

Muhatarla banka müdürünün  ….tünü göreceğim diye bahse girmiştim de.

            Bahisçi Kel Davut daha son kelime dudaklarından dökülmeden müdürün

odasından hızla çıkıp gitti. EDİ’DEN

ÇEŞMELİSEBİL

Nüfus

Beldemizin 4500 nüfusu var. Kasabamız daha önceleri dışarıya çok göç vermiş. Son bir yıldır emekliye ayrılan hemşehrilerimizin beldemize dönmeleriyle bu göç tersine döndü. Beldemizin okuma oranı oldukça yüksek. Son yıllarda tarımdaki kötü gidişin eğitimdeki çıtanın yükselmesine çok etkisi oldu. Tarımdan bir şey elde edemeyenler, eğitimle bir meslek sahibi olma yoluna gittiler. Böylece kırsaldan kente doğru bir göç yaşandı. Burası zaten kuru tarımın yapıldığı bir yer o nedenle sembolik diyebileceğimiz bir tarım yapılıyor. Hayvancılıkta artık bitme noktasında, gelir getirmiyor. Bunlar göçü tetikleyen temel faktörler oldu.

Çeşmelisebil'in sanayisi bu bölgenin en iyi sanayisi. Çevre kasaba ve köylerden birçok kişi Çeşmelisebil'e işleri için geliyorlar. Çeşmelisebil Pınarbaşı istikametindeki Ankara yolu yapılacak. Kasabamız bu yol güzergahında olduğu için, kasabamızda bir hareketlenme olacağını düşünüyoruz. Bu yolun açılmasıyla Konya'ya göre 100 km içerde bir belde olmayacağız.

Belediyenin borç durumu

Belediyeyi devraldığımda özel sektöre olan 1, 2, milyar haricinde hiçbir devlet kurumuna borcu yoktu. Kasasında 35 milyar kadar parası vardı. Şu anda hiçbir yere bir lira dahi borcumuz yok. Hizmetlerimizi devletten hiçbir proje karşılığı para almadan kendi imkanlarımızla yapıyoruz.

Personel durumu

10 memur, 1 tane sözleşmeli işçi, bunun dışında da yaklaşık 10 ile 15 arası geçici işçi alıyoruz. Maaş ödeyememe gibi hiçbir sorunumuz yok.

İmar planı

İmar planımız yetersiz olduğundan, imarı genişletmeyi düşünüyoruz. Şu anda İller Bankası'na hali hazır planlarını hazırlatıyoruz. Kasaba içinde biraz hazine ve mera arazileri vardı. Yeni yasayla buralar arsaya çevrilebiliyor. Zaten bu arazilerin üzerinde yapılaşma var. Daha önceki belediye başkanları buraların mera olduğunu düşünmeden vatandaşa satmış. Şimdi tapusunu veremiyoruz. Kasabanın da tam içinde. İnşallah bu sorunu çözeceğiz.

Altyapı

Çeşmelisebil'in su hattını Köy Hizmetleri yapmış. Burada kanserojen etkisi ispatlanan çimento karışımı aspes borular kullanılmış. Göreve geldikten sonra bunun 1 km.sini değiştirdim. Önümüzdeki yılda bir kısmını daha değiştirip, ana şebekenin tümünü yenilemek istiyorum. Kanalizasyonumuz hiç yok. Arazimiz kayalık olduğu için, kazmak çok zor. Ayrıca arıtma sorunumuz var. Kanalizasyonu depolayabilecek ne akarsu ne de herhangi bir biriktirme alanımız yok. Bununla ilgili olarak ta İller Bankası'ndaki teknik elemanlara sordum. Çok maliyetli olduğu için devletin destek vermesi gerekiyor. Tarım Bakanlığı bir ara bunu tabi şekilde giderilmesini denemiş, ama bunun için biraz olsun su olması gerekiyor. Bizim zaten içme suyunda sıkıntımız var. Benden önce ara arteller asfalt yapılmış, fakat asfalt yapılırken kaldırım çalışması yapılmadığı için yanlardan su alan asfalt dökülüp otlar çıkmış. Biz onları tamir etmeye çalışıyoruz ama kesin çözümü kilitli taş döşemek. Hem maliyeti açısından hem de tamiratı daha kolay. 10 bin metrekare yeri kilitli taşla döşedik. Seneye bunu 3 katına çıkaracağız. Kasaba dışı yollarında genel bir sıkıntı yok fakat Ankara-Cihanbeyli bağlantı yolumuz ilkbaharda il belediyemizin de desteğiyle asfaltlanacak.

Araç parkı

Araç parkımız iyi. Otobüs, greyder, büyük kepçe küçük kazıcı kepçe, 2 kamyon büyük, küçük kamyon, traktör, ağaç yerleri kazmak için sistemli araç, çöp aracı, vidanjör, tankerler (mazot için) mevcut araçlarımız bunlar. Tankerlerimizle petrol ofisimizden satışta yapıyoruz. Her hangi bir araç sıkıntımız yok.

Yapılan projeler

Geldiğimizde kendimce eksik gördüğüm kasaba içi yollarımızı düzene soktuk. İdare binamız çok kötüydü, bununla ilgili olarak çalışmalara başladık. Bu çok büyük bir yatırım. İnşaata başladık hizmet binası için. Sadece belediye imkanlarıyla, belediyenin personeliyle, 350 milyar gibi İller Bankasının bedel çıkardığı ama biz bunu 200 milyara mal ederek. Hiç müteahhit kullanmadan, dışardan sadece gerektiği zaman işçi almak suretiyle satın alarak malzemeyi, kendi gücümüzle yapacağız. Ana su şebekelerinin değiştirilmesi benim üzerimde çok fazla durduğum bir sorun. Geçen sene 1 kilometresini değiştirdik, önümüzdeki yıl tamamını değiştirmek hedefimiz. Yol boylarımızı ağaçlandırdık ve bu ağaçlandırma çalışmalarımız devam edecek. Bunun yanında da kanalizasyonun projesini hazır hale getirmeyi düşünüyoruz, imkanlar dahilinde ileriki dönemlerde hedef kanalizasyona da başlamak. Belediyenin atıl kalmış 6-7 tane yıpranmış binaları var, bunları kullanılır hale getirip hizmet eder hale getireceğiz. Bazısını öğretmenlerimiz için lojman olarak kullandıracağız. Kilitli taş döşeme çalışmalarını sürdüreceğiz yine. Ayrıca bir düğün salonu ve toplantı salonu düşünüyoruz. Ayrıca yine bir çocuk parkı düşünüyoruz. Bunlar zaten Belediye bütçesini aşan yatırımlar.

Sosyal ve kültürel hayat

Çeşmelisebil dediğimiz zaman Yörük köyü akla gelir. Yörüklerin toplandığı bir yer. Geçtiğimiz yıllarda buradaki belediye başkanları yörük şenlikleri yaparmış. Daha sonra bitmiş. Ama benim kafamda bu şenliklerin canlanmasına yönelik bir proje var. Bu şenliklerde yörük adet ve gelenekleri sembolik olarak canlandırılır. Çadırlar (kıl) kurulur. Buralardaki eski düğünler gösterilir. Yörük yemekleri, yörük kıyafetleri gösterilir, gelen misafirlere, ikramlarda bulunulur. Düğün adetleri, kıyafetleriyle birlikte sembolize edilir. Aynı zamanda eğlenceler düzenlenir, yerel oyunlar, folklor sergilenir. Yerel halk yaşamından izler sunulur. Güreşler yapılır. Gelenler böylece yörüklerin yaşamını öğrenirler. Ama şu andaki yaşam çok daha farklı. Eskiden düğünlerimiz 4 gün sürerdi. Ya Pazartesi başlar Perşembe biterdi. Ya da Perşembe başlar Pazar biterdi. Şu anda böyle değil.

Sağlık ve eğitim durumu

İle 100 km ilçeye 50 km mesafedeyiz. Çevremizde 7-8 tane köy var. Bu köylere de sağlık hizmeti vermek gerekiyor. Burada doktor, ebe, hemşiresi olan bir tane sağlık ocağımız var. Ayrıca hizmetli kadrosunda belediyeden bir memur veriyoruz. Sağlıkta bir sorunumuz yok. Kasabamızda bir ilköğretim okulumuz, bir de çok programlı lisemiz var. Lise 3 odalı bir binadan oluşuyor, müdür odası, öğretmen odası. Enteresan 20 öğrenci mezun veriyorsa bunun 15'i üniversiteyi kazanıyor. Liseler 4. sınıfa çıkacak, 4 sınıf yok. Taşımalı eğitim veriyoruz burada, çevre köylerden öğrenciler geliyor. Onlara kaymakamlık ve milli eğitim öğle yemeği veriyor. İlköğretimde fazla bir sorun yok. Düğün salonu projemizde toplantı salonu yapmak ta var. Öğrencilerimizin olumsuz hava koşullarında törenlerini yapabilecekleri 250 kişilik bir salon düşünüyoruz. Öğretmen konusunda bir sıkıntımız yok, sadece bina sorunumuz var. Biz belediye olarak okulumuzun önüne kilit taşı döşedik, binaları boyattık, ufak tamiratlardan geçirdik.

Yeni yasalar

Ana hatlarıyla yasa çok bir şeyi değiştirmedi. Yetkiler anlamında bir genişleme var ama kaynaklar hususunda bir değişiklik yok. İller Bankası gelirleriyle çok fazla bir şey yapılamıyor. Eğitim ve sağlık işleri bize veriliyorsa paylarımızın da artması gerekiyor. Küçük yerlerde özellikle belediyelerin ekstra bir geliri yok. Yerinde hizmetin, yerel yönetimlerin yerinden müdahaleler fikri çok güzel bir şey. Ankara'dan bu işler yürümez. Ankara'dan benim kasabamın sorunlarını çözmek imkansızdır. İhtiyaçları bilmeden gereksiz araç gereç verirler. Yetkilerin beraberinde umarız ki para gücünü de verirler. Şu an yürürlükte olan yasaya göre ihtiyacım olduğu halde personel alamıyorum. Yasa ihtiyacın varsa personel daire başkanlığına bildir diyor. Şimdi benim bölgemde burayı çok iyi bilen bir şoför varken veya operatör varken Ankara'nın göndereceği kişinin bana bir katkısı olmaz. Burada birazda belediye başkanının yetkisi olmalı

Çünkü Padişah II. Abdülhamid'in amansız baskı rejimine göre değil onbir gencin, ikisinin bile bir araya gelmesi saltanat için son derece sakıncalıydı.

Ancak 1907 yılına gelindiğinde Türk gençlerinden Ziya (Songülen), Ayetullah ve Necip (Okaner) gizli de olsa bir futbol kulübü kurmaya karar verdiler. Semtlerinin adı olan Fenerbahçe'yi isim, Fenerbahçe Burnu'ndaki feneri de amblem olarak seçtiler. Kıskançlık ve asaletin timsali Sarı-Lacivert ise takımın renkleri olarak belirlendi.

1908 Meşrutiyeti'nin ilanına kadar çalışmalarını gizlice yürütmek zorunda kalan Fenerbahçe, bu tarihten sonra yürürlüğe giren Cemiyetler Kanunu'yla tescil edildi ve başarıdan başarıya koşacak olan bir büyük camia, Türk sporundaki seçkin yerini almış oldu.

Atatürkün imzaladığı hatıra defterimiz: "Fenerbahçe Kulübünün her tarafa mazhar-ı takdir olmus bulunan asari mesaisini işitmiş ve bu Kulübü ziyaret ve erbab-ı himmeti tebrik etmeyi vazife edinmiştim. Bu vazifenin ifasi ancak bugün müyesser olabilmiştir. Takdirat ve tebrikatımı buraya kayd ile mübahiyim." 3.5.1918 ..... ORDU KUMANDANI Mustafa Kemal Atatürk

Tarihçesi [değiştir]

III.Murad (1575-1594) döneminde Zübeyir Bey’e orduya asker yetiştirmesi için kendisine Tımar ve çiftlik olarak verilen bu arazi,XIX,asrın ikinci yarısında Gözlü ve Kolukısa kasabalarının yaylası ve otlağı idi.

Bu dönemde konar göçer olarak hayatlarını devam ettiren bu yüzden birçok maddi ve manevi problemlerle karşılaşılan Aydınlı yörüklerinden Kara Tekeli cemaati ,Aydın,İzmir,Selçuk,Zeytin ovasındaki yurtlarında sinekten , sazlıktan rahatsız oldukları için Şam’a gitmeye karar verdiler. Müslüman Türk’ün gönlünde Şam’ın Muhyiddin Arabi(ÖI.l238) talebesi Sadreddin Konevi (ÖI.1274)’den önemli bir yeri vardır. Hatta halk dilinde :Evveli de Şam, ahiri de Şam; sözü darb-ı mesel olmuştu. l29211876 yılında Şam’a giderken Çeşmelisebil’de bir süre konakladılar. Buradan Mersin,Adana,Ceyhan, Hatay yoluyla Şam Selimiye kazası Tel Ada köyüne yerleştiler. Burada üç sene kaldılar. Kendilerine rahat vermeyen Ürdün Arapları’nın baskısıyla Adana’ya geldiler. Adana’dan da Niğde, Bor, Ereğli, Karapınar, Zıvarık , Karabağ üzerinden 1299/1883 yılında Çeşmelisebil’e gelip yerleştiler.

Çeşmelisebil Kasabasının doğusunda yer alan Höyük, tescillidir, İTC.II.bin, D.C. Hellenistik , Roma ve Osmanlı dönemime ait keramikler bulunmuştur.

Belediye binası avlusunda dört adet mezar stili ve bir adet alınlık bulunmaktadır. Antik dönemdeki isimi Kıstanus idi

Çeşmelisebil’e 1299/1883 yılında gelen Yörük obaları burada kilise kalıntıları gördüler. Rumlardan kalma iki kilise vardı. Birisi belediye salonunun yerinde,diğeri de Karakoyunlu Yusuf ÜNL’Ü’ nün evinde idi. Ayrıca Rumlardan kalma kuyular vardır.

Bölge Kolukısa ve Gözlü Köylerinin yaylası idi. 1299/1883 yılında buraya gelen Aşiretler uzun dönem bu köylerle mücadele etmişlerdir.l306/1890 yılında Saiteli (Kadınhanı) nahiyesine baglandı.1312/1896 yılında köyde 46 hane 102 nüfus yaşıyordu. l920 yılında Kadınhanı ilçesi İnevi(Cihanbeyli) nahiyesi ve 1926 da kazasına bağlandı. Askerlik işlemleri Sille nahiyesinde görülürdü.

Çeşmelisebil’deki yörük oymaklarının akrabalarla bağlantılı olduğu iller; Konya, Adana, Aydın,İzmir, Samsun, Adapazarı, Kırıkkale, Ankara, Antalya, Isparta, Afyon, Bilecik, Söğüt, Eskişehir, Şanlıurfa Suruç , Kahramanmaraş ve Suriye’ dir.

Çeşmelisebil yol problemi sebebiyle 1963 yılında Sarayönü’ne bağlanmıştır. Sarayönü’ne 45 km. , Cihanbeyli’ ye 35 km. , Konya’ ya 90 km., Yunak’ a 70 km. uzaklıktadır. Daha önce Çeşmelizebir adını taşıyan kasaba Çeşmelisebil olarak değiştirilmiştir.

Çeşmelisebil’in doğusunda Cihanbeyli ilçesine bağlı Hodoğlu köyü, Mermer yaylası, Karabağ Kasabası, Kuzeyinde Uzunca, Kulmaç yaylası ,Yeniköy (Kayıören), kuzeybatısında Kuyulusebil ,Karabıyık , batısında Başhüyük kasabası ,güneyinde Gözlü Kasabası ,Gözlü Tarım İşletmesi Müdürlüğü ve Zengen (Özkent) kasabası yer alır. Kasabanın 138,483 dekar arazisi bulunmaktadır.

Kasabası merkezinin yerleşim alanı doğudan batıya doğru bir elips şeklindedir. Güneyinde Acı ovası, Doğusunda Koca tepe güney doğuda Çatal Tepe ,Kırkarşın ,Kemer dağı bulunmaktadır. Plato düzlükleri arasında Karataş Düzlüğü ,Kel Ağıl Düzlüğü, Tay düşen düzlükleri vardır.

Kasaba merkezindeki hüyük, eski bir kalıntı ve yerleşim merkezidir.

Tarihçesi [değiştir]

III.Murad (1575-1594) döneminde Zübeyir Bey’e orduya asker yetiştirmesi için kendisine Tımar ve çiftlik olarak verilen bu arazi,XIX,asrın ikinci yarısında Gözlü ve Kolukısa kasabalarının yaylası ve otlağı idi.

Bu dönemde konar göçer olarak hayatlarını devam ettiren bu yüzden birçok maddi ve manevi problemlerle karşılaşılan Aydınlı yörüklerinden Kara Tekeli cemaati ,Aydın,İzmir,Selçuk,Zeytin ovasındaki yurtlarında sinekten , sazlıktan rahatsız oldukları için Şam’a gitmeye karar verdiler. Müslüman Türk’ün gönlünde Şam’ın Muhyiddin Arabi(ÖI.l238) talebesi Sadreddin Konevi (ÖI.1274)’den önemli bir yeri vardır. Hatta halk dilinde :Evveli de Şam, ahiri de Şam; sözü darb-ı mesel olmuştu. l29211876 yılında Şam’a giderken Çeşmelisebil’de bir süre konakladılar. Buradan Mersin,Adana,Ceyhan, Hatay yoluyla Şam Selimiye kazası Tel Ada köyüne yerleştiler. Burada üç sene kaldılar. Kendilerine rahat vermeyen Ürdün Arapları’nın baskısıyla Adana’ya geldiler. Adana’dan da Niğde, Bor, Ereğli, Karapınar, Zıvarık , Karabağ üzerinden 1299/1883 yılında Çeşmelisebil’e gelip yerleştiler.

Çeşmelisebil Kasabasının doğusunda yer alan Höyük, tescillidir, İTC.II.bin, D.C. Hellenistik , Roma ve Osmanlı dönemime ait keramikler bulunmuştur.

Belediye binası avlusunda dört adet mezar stili ve bir adet alınlık bulunmaktadır. Antik dönemdeki isimi Kıstanus idi

Çeşmelisebil’e 1299/1883 yılında gelen Yörük obaları burada kilise kalıntıları gördüler. Rumlardan kalma iki kilise vardı. Birisi belediye salonunun yerinde,diğeri de Karakoyunlu Yusuf ÜNL’Ü’ nün evinde idi. Ayrıca Rumlardan kalma kuyular vardır.

Bölge Kolukısa ve Gözlü Köylerinin yaylası idi. 1299/1883 yılında buraya gelen Aşiretler uzun dönem bu köylerle mücadele etmişlerdir.l306/1890 yılında Saiteli (Kadınhanı) nahiyesine baglandı.1312/1896 yılında köyde 46 hane 102 nüfus yaşıyordu. l920 yılında Kadınhanı ilçesi İnevi(Cihanbeyli) nahiyesi ve 1926 da kazasına bağlandı. Askerlik işlemleri Sille nahiyesinde görülürdü.

Çeşmelisebil’deki yörük oymaklarının akrabalarla bağlantılı olduğu iller; Konya, Adana, Aydın,İzmir, Samsun, Adapazarı, Kırıkkale, Ankara, Antalya, Isparta, Afyon, Bilecik, Söğüt, Eskişehir, Şanlıurfa Suruç , Kahramanmaraş ve Suriye’ dir.

Çeşmelisebil yol problemi sebebiyle 1963 yılında Sarayönü’ne bağlanmıştır. Sarayönü’ne 45 km. , Cihanbeyli’ ye 35 km. , Konya’ ya 90 km., Yunak’ a 70 km. uzaklıktadır. Daha önce Çeşmelizebir adını taşıyan kasaba Çeşmelisebil olarak değiştirilmiştir.

Çeşmelisebil’in doğusunda Cihanbeyli ilçesine bağlı Hodoğlu köyü, Mermer yaylası, Karabağ Kasabası, Kuzeyinde Uzunca, Kulmaç yaylası ,Yeniköy (Kayıören), kuzeybatısında Kuyulusebil ,Karabıyık , batısında Başhüyük kasabası ,güneyinde Gözlü Kasabası ,Gözlü Tarım İşletmesi Müdürlüğü ve Zengen (Özkent) kasabası yer alır. Kasabanın 138,483 dekar arazisi bulunmaktadır.

Kasabası merkezinin yerleşim alanı doğudan batıya doğru bir elips şeklindedir. Güneyinde Acı ovası, Doğusunda Koca tepe güney doğuda Çatal Tepe ,Kırkarşın ,Kemer dağı bulunmaktadır. Plato düzlükleri arasında Karataş Düzlüğü ,Kel Ağıl Düzlüğü, Tay düşen düzlükleri vardır.

Kasaba merkezindeki hüyük, eski bir kalıntı ve yerleşim merkezidir.